یکی از جدیدترین طرحهای ایفا با نام «کاهش تعارضات جامعۀ محلی با زیستبوم زاگرس از طریق حمایت از ایجاد شغل و معیشتهای جایگزین» یا به اختصار «طرح زاگرس» است که هدف آن حفظ، احیاء، توسعه و بهرهبردای بهینه از منابع طبیعی تجدید شونده در مناطق حاشیۀ جنگلهای زاگرس است.این پروژه با سرمایهگذاری در کسبوکارهای پایدار محلی، حمایت از ایجاد و یا توسعۀ مشاغل جایگزین و آموزش جامعۀ محلی به گونهای طراحی شده که هم به کارآفرینی و توسعۀ پایدار در این مناطق کمک کند و هم از تخریب بیشتر جنگلهای زاگرس جلوگیری میکند و به جنگل فرصت احیا و بازسازی خودش را میدهد.
چرا زاگرس مهم است؟
زاگرس شریان اقتصادی، اجتماعی و اکولوژیکی سرزمین ایران است که با مشکلات کمآبی درگیر است. زاگرس، گستردهترین رویشگاه جنگلی ایران و ریهی سبز کشور است. جنگلهای زاگرس با بیش از ۵ میلیون هکتار وسعت، نهتنها بزرگترین اکوسیستم جنگلی کشور که قلب تپندۀ منابع آب و خاک سرزمین ما هستند. کافیست بدانیم بیش از ۴۰ درصد آب ایران از کوهستانهای زاگرس تأمین میشود و با تولید سالانه ۱۵۴ میلیارد متر مکعب آب، یکی از مهمترین منابع تولید آب کشور به حساب میآیند و حداقل ۴۰ درصد آبهای کشور را تولید میکنند. معیشت بیش از 1.5 میلیون نفر از مردمان ساکن در این مناطق به جنگلهای زاگرس وابسته است. این منطقه نقشی اساسی در وضعیت اجتماعی و اقتصادی ۱۱ استان زاگرس نشین دارد. هر هکتار پوشش جنگلی زاگرس به مثابه فیلتری تنفسی برای این سرزمین عمل میکند و 68.5 تن گردوغبار را در خود رسوب میدهد.